ಉಪವಾಸದ ಜೀವವೈಜ್ಞಾನ
ಇಂಟರ್ಮಿಸ್ಟೆಂಟ್ ಫಾಸ್ಟಿಂಗ್ (IF) ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಡಯಟ್ ಅಲ್ಲ; ಇದು ಆಹಾರ ಸೇವನೆ ಮತ್ತು ಉಪವಾಸದ ನಡುವೆ ಏರಿಳಿತಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಒಂದು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾದ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯಾಗಿದೆ. ಇದರ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ಕೇವಲ ಕ್ಯಾಲೋರಿ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ — ಉಪವಾಸವು ದೇಹದಲ್ಲಿ 'ಆಟೋಫಾಗಿ' (ಕೋಶಗಳ ಪುನರ್ಬಳಕೆ), ಇನ್ಸುಲಿನ್ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ বৃদ্ধি, ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಾರ್ಮೋನ್ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಮೆಟಾಬೋಲಿಕ್ ಫ್ಲೆಕ್ಸಿಬಿಲಿಟಿ (гಲೂಕೋಸ್ ಮತ್ತು ಕೊಬ್ಬಿನಂಶವನ್ನು ಇಂಧನವಾಗಿ ಬಳಸುವ ದೇಹದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ) ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಜೀವಕೋಶೀಯ ದುರಸ್ತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನುத் தூண்டುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳು
- 16-18 ಗಂಟೆಗಳ ಉಪವಾಸದ ನಂತರ 'ಆಟೋಫಾಗಿ' (ಕೋಶಗಳ ಸ್ವಚ್ಛತೆ) ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ
- 24 ಗಂಟೆಗಳ ಉಪವಾಸದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಾರ್ಮೋನ್ (Growth hormone) 300-500% ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ
- ಕೇವಲ 3 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಇನ್ಸುಲಿನ್ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ
- 16:8 ವಿಧಾನವು (16 ಗಂಟೆ ಉಪವಾಸ, 8 ಗಂಟೆ ಆಹಾರ ಸೇವನೆ) ಹೆಚ್ಚು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬಹುದಾದ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ
- ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರೋಟೀನ್ ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ಸ್ನಾಯುಗಳ ನಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ
- ಮೆಟಾಬೋಲಿಕ್ ಸ್ವಿಚಿಂಗ್ (ಗ್ಲೂಕೋಸ್‌ನಿಂದ ಕೀಟೋನ್ ಇಂಧನಕ್ಕೆ ಬದಲಾವಣೆ) ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಉಪವಾಸದ 12-16 ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ
ಆಟೋಫಾಗಿ: ಜೀವಕೋಶಗಳ ಪುನರ್ಬಳಕೆಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ
ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯ 'ಆಟೋಫಾಗಿ' (Autophagy) ಎಂದರೆ 'ಸ್ವಯಂ-ಆಹಾರ' ಎಂದರ್ಥ. ಇದು ಜೀವಕೋಶಗಳು ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದ ಅಂಗಾಂಶಗಳು, ವಿರೂಪಗೊಂಡ ಪ್ರೋಟೀನ್ಗಳು ಮತ್ತು ಪತ್ರುಗಳನ್ನು হজರಿಸುವ ಮತ್ತು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ನಾವು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದಾಗ (ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಬೋಹೈಡ್ರೇಟ್) mTOR ಎಂಬ ಅಂಶವು ಇದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಉಪವಾಸದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯ ಕೊರತೆಯಾದಾಗ AMPK ಎಂಬ ಅಂಶವು ಇದನ್ನು ಸಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆಟೋಫಾಗಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾದ ಸಂಶೋಧನೆಗಾಗಿ ಯೋಷಿನೋರಿ ಒಸುಮಿ ಅವರಿಗೆ 2016 ರಲ್ಲಿ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಆಟೋಫಾಗಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ನ್ಯೂರಾ ಡಿಜನರೇಷನ್ (ಅಲ್ಝೈಮರ್, ಪಾರ್ಕಿನ್ಸನ್), ಕ್ಯಾನ್ಸರ್, ಅಕಾಲಿಕ ವಯಸ್ಸಾಗುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಮೆಟಾಬೋಲಿಕ್ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ನಡುವೆ ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧವಿದೆ. 16+ ಗಂಟೆಗಳ ನಿಯಮಿತ ಉಪವಾಸವು ಈ ದುರಸ್ತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.
